محکوم...!

تن فرو آویخته!

با نای بی آوای خویش!

 ساقه نیلوفری رویید در مرداب زهر!

ای همه گلهای عطر آگین رنگین!

این جسارت را ببخشایید بر او،

 این جسارت را ببخشایید!

 جرم نابخشودنی این است:

 -« ننشستی چرا بر جای خویش؟»

 

جای من بالای این دار است با این تاج خار!

در گذرگاه شما،

این تاج، تاج افتخار.

جای من، تا ساعتی دیگر، ازین دنیا جداست،

جای من دور از تباهی‌های دنیای شماست؛

ای همه رقصان

   درون قصر باورهای خویش!

                                  

                                   فریدون مشیری

 

/ 2 نظر / 20 بازدید
آزاده آنلاین

چنان قوي باش كه هيچ عاملي آرامش تو را برهم نزند. آنقدر بزرگ باش كه نگران نشوي. آنقدر نجيب و موقر باش كه نگران نشوي و آنقدر شاد باش كه اجازه ندهي مشكلي بروز كند . من آپم . خوشحال ميشم به من سر بزني و نظرتو در مورد مطلبم بدي . ممنون

reza

سلام دوست عزیز ممنون که سرزدی مطالبت مثل همیشه زیباست .