.......

..........

بهاررررررررر

 

     بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک                                            
                 شاخه های شسته، باران خورده، پاک                                                                                   آسمان آبی و ابر سپید
                             برگهای سبز بید
                                     عطر نرگس، رقص باد
                                                  نغمه و بانگ پرستوهای شاد

خلوت گرم کبوترهای مست
        نرم نرمک میرسد اینک بهار
                                خوش بحال روزگار

خوش بحال چشمه ها و دشتها
               خوش بحال دانه ها و سبزه ها
خوش بحال غنچه های نیمه باز
                  خوش بحال دختر میخک که میخندد به ناز

خوش بحال جان لبریز از شراب
                          خوش بحال آفتاب

ای دل من، گرچه در این روزگار
جامهء رنگین نمی‌پوشی به کام
                    بادهء رنگین نمی‌نوشی ز جام

نقل و سبزه در میان سفره نیست
      
جامت از آن می که می‌باید تهی است

    ای دریغ از «تو» اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از «من» اگر مستم نسازد آفتاب
  
ای دریغ از «ما» اگر کامی نگیریم از بهار

                                        گر نکوبی شیشهء غم را به سنگ
                                        
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ

                                                                                          "فریدون مشیری "



پی نوشت :

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/9/92/Prunus_mume0.jpg


بهار آمد پریشان باغ من افسرده بود اما

به جو باز آمد آب رفته ماهی مرده بود اما

زمستان رفت برفش آب شد خورشید بازآمد

کبوتر بچه ها را سوز سرما برده بود اما

بشوید خاک قاب پنجره باران پاییزی

به پشت شیشه در تنگی گلم پ‍‍ژمرده بود اما

هزاران نوشدارو میرسید از بهر سهرابم

به سهرابم هزاران ضرب چاقو خورده بود اما

خلاصه گشت ماه و مهر تا آن سال آخر شد

بهار آمد دوباره! باغ من افسرده بود اما...


                                             " حسین زحمتکش"

 

   + لیلی ; ٧:٤٠ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ٢٧ اسفند ۱۳۸۸
comment نظرات ()